Zegar biologiczny / performans

Praca zrealizowana w Goerlitz w ramach festiwalu Streifen edycja 2025
Mój performans był rezultatem refleksji nad mottem festiwalu, pytaniem: „Are we still there / Czy nadal tam jesteśmy?” Podejmując je, myślałam przede wszystkim o relacjach i o ludziach, z którymi spędzam czas.  Pozwoliłam sobie na odejście od bezpośredniej ilustracji zagadnienia czasu i prędkości. Moja praca polegała na wydobywaniu z wyobraźni bardzo swobodnych skojarzeń, stworzeniu sieci akcji/obrazów, które bazują na mojej intuicji. Dałam sobie czas na przyglądanie się temu, co z tego wyniknie. Powstała złożona sytuacja nawiązująca do różnych symboli, które uczestnik performance może odczytywać według własnego klucza.

Zdecydowałam się wystąpić w bladoniebieskiej opinającej ciało sukience, w kolorze niewinności – ale w obcisłej seksownej sukience. Płyn, który przelewa się przez rurkę to wino, co wizualnie kojarzy się z krwią, ale może też nawiązywać z jednej strony do upojnej celebracji życia, a z drugiej do idei ofiary. Rękawiczki jednocześnie są atrybutem pani sprzątającej i lekarki lub pielęgniarki, a kiedy napełniają się winem stają się rodzajem autonomicznej, nie wiadomo czy żeńskiej, czy może męskiej. Są umieszczone na mojej sukience, stają się krowimi dojkami. Końcowa część performance to nakarmienie publiczności winem oraz odśpiewanie wymyślonej przeze mnie piosenki,
come come and drink red wine with me, come come and drink, spend time with me, come come and drink tell me your drink, come come and drink my magic milk.
Tytuł zegar biologiczny pojawił się na końcu moich rozmyślań. Nawiązuje do kobiecej fizjologii związanej z cyklicznością, menstruacją, macierzyństwem.